Czaplówka

28 kwietnia 2016 roku pożegnaliśmy klasy III, łącznie 29 słuchaczy.

Po przemówieniu p. Dyrektor -mgr Beaty Hrycyk , głos zabrał Dyrektor Naczelny – dr Zygmunt Czapla- założyciel szkoły, która w tym roku obchodzi swoje 20-lecie.

Nagrodzono najlepszych słuchaczy : Jakuba Ptasińskiego ze średnią 4,8 oraz Tomasza Szutę.

Wyróżniono słuchaczy za działalność na rzecz szkoły i środowiska: Karolinę Zagórowicz, Ewelinę Piwka, Paulinę Zarzycką, Justynę Burka oraz wcześniej wspomnianego Jakuba Ptasińskiego.

Gratulujemy!

Nie zabrakło również słów podziękowań od klas II , ,,czarnych długopisów”.

Program artystyczny przygotowali uczniowie z klasy II , pod kierunkiem mgr Beaty Hrycyk i mgr Stanisława Kotłowskiego.

,,Przemówienie”

„Podobno w przemówieniu pierwsze zdanie jest zawsze najtrudniejsze. A więc mam je już za sobą. Ale czuję, że następne zdania będą trudne, trzecie, szóste, dziesiąte, aż do ostatniego.” Chociaż Wisława Szymborska mówiła tak o poezji, to wiem, że mnie również będzie trudno wyrazić słowami uczucia.

Panie Dyrektorze, Szanowni Nauczyciele, Drodzy Uczniowie.

Seneka Młodszy stwierdził ,,Uczymy się nie dla szkoły,
ale dla życia.”

Słowa te obrazują istotę trudu uczenia się, trudu który jest nieobcy setkom pokoleń uczniów począwszy od pierwszych szkół, które istniały w starożytnej Grecji.

Nie ma ucznia, który nie zadałby sobie w ciągu nauki pytania- po co mam się uczyć? Odpowiedzi są zapewne różne – nie będę ich tutaj analizować, gdyż są wśród Was Ci, którzy w rozmowie ze mną, gdy były problemy z nauką, rozmawiali i o tym. Wskazywałam wtedy, że mieć swoje marzenia, plany i cele. A nauka może być ,,dobrą drogą , aby do niego dotrzeć”.

Mamy dziś podsumowanie Waszej pracy. Dziś będą wręczane świadectwa – efekt szkolnych zmagań. Podpisywałam je i jestem głęboko przekonana, że oceny tam wypisane mogłyby być wyższe..

Zapewne lata spędzone wspólnie w murach tej placówki zostaną w pamięci każdego z nas. Wasi nauczyciele i wychowawcy odkrywają w Was talenty, motywują do działania, wyzwalają do wytężonej pracy, abyście byli coraz lepiej przygotowani do wyzwań, jakie niesie współczesny świat. Odnoszę się z wielkim uznaniem dla Nauczycieli – w dotychczasowych działaniach- dziękuję bardzo swoim koleżankom i kolegom. Miło mi pracować z Wami.

Chciałbym w tym miejscu podziękować wszystkim, którzy wspierali prace naszej szkoły:

Panu Dyrektorowi Naczelnemu- dr Zygmuntowi Czapli, mgr Alinie Czapli i mgr Tomaszowi Czapli.

No i Wam- słuchacze za wspólne akcje charytatywne, zaangażowanie i serce.Za udział w konkursach na szczeblu powiatu i godne reprezentowanie ,,Czaplówki”.Dziękuję.

Czego życzyć w takim dniu?

Drodzy absolwenci. Przed wami seria egzaminów maturalnych. Jestem przekonana, że wszyscy jesteście przygotowani i zdolni na tyle, żeby je zdać. Życzę wam, by umysły wasze nie uległy stresowi, by każdy egzamin był zdany na miarę zdolności. Czasem potrzeba też odrobiny szczęścia, którego również wam życzę. Zdajcie te egzaminy – a potem łapcie w żagle pomyślne wiatry. Podróżujcie, śnijcie, odkrywajcie.

Pamiętajcie o nas, odwiedzajcie…. Dziękuję – Beata Hrycyk

Maturzyści

Szanowna Dyrekcjo! Drodzy wychowawcy i nauczyciele! Koleżanki i koledzy ….zanim powiemy kilka słów, proszę o obejrzenie prazenatcji dla Was przygotowanej.

-po prezentacji

Nadeszła właśnie chwila, kiedy przyszło nam się pożegnać. Dla nas, absolwentów, jest to moment szczególny, bo kiedy w nowym roku szkolnym zadzwoni pierwszy dzwonek, nas uż tutaj nie będzie.

Dzisiaj zaczynamy kolejny etap swojego życia, a każdy z nas wybiera własną drogę.

Szanowna Dyrekcjo! Drodzy Nauczyciele!

Na Wasze ręce pragniemy złożyć w imieniu absolwentów z klasy ivti płynące z serca, podziękowania za czteroletnią współpracę.

Były dni lepsze i gorsze, jedynki, czy nieodrobione zadania domowe. Pierwsze sukcesy, ale i porażki.

Dziękujemy za chwile wsparcia, podtrzymania naduchu, a przede wszystkim zamobilizację, która często gdzieś zanikał a wnieznanych nikomu okolicznościach.

Jednocześnie przepraszamy za przykrości, których byliśmy przyczyną. Dziękując, życzymy również Dyrekcji oraz Gronu Pedagogicznemu kolejnych owocnych lat pracy, sukcesów w życiu zawodowym i prywatnym.

Teraz możemy powtórzyć słowa Winstona Churchilla: ,,To nie jest koniec, to nawet nie jest początek końca, to dopiero koniec początku”

 

 

XVIII Powiatowy Konkurs Poezji Miłosnej ,,Szeptem”

,,W piątek wieczorem oficjalnie ogłosiliśmy wyniki osiemnastej edycji konkursu poezji miłosnej dla młodzieży. W tegorocznej edycji wzięlo udział 14 młodych twórców.  Jury w składzie Małgorzata Borzeszkowska, Olga Pryl i Aleksandra Werenczuk-Hinc nagrodziło:

I miejsce – Dominika Synowiec
II miejsce – Karolina Tysler
III miejsce – Jakub Piekarski

Wyróżnienia otrzymały:
Emilia Mejna
Nikola Jóźwikowska”

 A oto  wiersze  Nikoli Jóźwikowskiej , której opiekunem była mgr Beata Hrycyk:

,,Utwory nagrodzone w Konkursie Poezji Miłosnej Szeptem w 2016 r.
***

Chtoniczne potwory ukryte w mym wnętrzu.
Piekło, czyściec, raj.
Skrywane w sercu.
Piekłem świat.
Czyściec snem.
Raj zaś śmiercią.
A spośród tryliardów drobin powietrza – Ty.
Wybrany.
Niczym Alighieri, przez Boga na wielkiego poetę.
Twoja boskość przysłoniła słoną rzeczywistość.
Boli.
Nie jestem Beatrycze.
Ja.
Nikt.
***

Stanęli naprzeciw wielkiego okna.
Chwycił jej dłoń, uniósł do ust, złożył pocałunek.
Piórko, powodujące zwiotczenie ciała.
Widziała w odbiciu błękitną poświatę na swoich policzkach.
Błyszczące diamenty.
Malinowy uśmiech przepełniony żalem.
Czemuż, kochanie?
Błysk, trzask, huk.
Beton pękł, a serce zabiło.
Krew  do tej pory zastygła, zawrzała.
Lawa.
Ciemno, noc chyba większe zna mroki.
Obłąkany szaleniec, próbujący kochać.
Strasznie.
Wichrem owiane uczucia.
Skaliste miłości.
Tyle w nim człowieka, co w próżni tlenu.
Psychiczna istota.
Kocha.
Kocha?
Czas obraca się o trzysta pięćdziesiąt dziewięć stopni.
Odchodzi on.
Wielkie okno staje się małe.
Bo dziś w nim tylko to, co kiedyś wspaniałe.
Dziś To zasycha, rdzewieje.
Zimno, samotność większe zna mrozy.
Widzi jego zapach.
Czuje jego cień.
Upadkiem lepiona, spawana.
Koniec świata.
I wstaje, upada, spada, podnosi się.
Dźwig, co tryliony ton unosi.
Jest tak słaba – silna istotka
Przez Wariację stworzona.
Samotna.
Imię jej dosyć znane.
Kiedyś przyjdzie jeden stopień.
I zastąpi to, co zabrane.

***

Spokojnie płonę na świata loncie
Spokojnie gasnę, gdy zachodzi słońce.
Nerwowo skubię resztki świadomości.
Nerwowo szukam naturalnej namiętności.
Zrywam kwiaty podlewane łzami.
Pielę chwasty związane z nami.
Rozrzucam liście przepełnione tęsknotą.
A moje cholerne serce… na Twój widok rozrywa się….
z fałszywą ochotą…”

 

Gratulujemy Nikola!

opracowała: Dyrektor Prywatnego LO dla Dorosłych